Moje ukochane rodzinne miasto i szczodra rzeka przez nie płynąca.
Ty, który poszukujesz Złotej Krainy, podążaj jej nurtem i szukaj klucza.
Jeśli podąrzysz nurtem rzeki, odnajdziesz wioskę.
W wiosce, poszukuj wybrzerza, o którym poinformowała cię dwójka.
Tam oto śpi klucz do Złotej Krainy.
Ten kto położy swą dłoń na kluczu, ma przestrzegać reguł.
O pierwszym zmierzchu, ujawnij szóstkę ofiar, wybranych przez klucz.
I drugim zmierzchu, ci co przeżyli rozerwą w pół tych, co są im bliscy.
O trzecim zmierzchu, Ci co przeżyli będą chwalić me imię na wieki.
O czwartym zmierzchu, przebij głowę i zabij.
O piątym zmierzchu, przebij klatkę piersiową i zabij.
O szóstym zmierzchu, przebij brzuch i zabij.
O siódmym zmierzchu, przebij kolano i zabij.
O ósmym zmierzchu, przebij nogę i zabij.
O dziewiątym zmierzchu Czarownica będzie żyć ponownie, a wtedy nikt nie zostanie przy życiu.
O dziesiątym zmierzchu, podróż się zakończy i dotrzesz do Złotej Krainy.
Czarownica wynagrodzi mądrych i odda cztery skarby.
Jeden z nich, całe złoto Złotej Krainy.
Jeden z nich, ożywienie dusz wszystkich zmarłych.
Jeden z nich, ożywienie utraconej miłości.
Jeden z nich, aby Wiedźma zasnęła na wieki.
Śpij spokojnie, moja ukochana wiedźmo, Beatrice.
W renderowaniu to ja dupa jestem.